သိပၸံပညာရွင္ႀကီးျဖစ္ခ်င္တယ္

ကားလ္ေစဂန္ဟာ ေနအဖြဲ႕အစည္းအျပင္ဘက္ကို ပထမဆံုး ေမာင္းႏွင္တဲ့ Voyager 1 ရဲ႕ စီစဥ္သူေတြထဲမွာ တစ္ဦးအပါအဝင္ျဖစ္ပါတယ္။ Voyager 1 ယာဥ္ဟာ ေစတန္ၿဂိဳဟ္နားကို အေရာက္မွာ ကားလ္ေစဂန္ က အႀကံညဏ္တစ္ခုရခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္အေနနဲ႔ မိမိရဲ႕ အိမ္ကို ျပန္ၾကည့္ေစဖို႔ပါပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကမာၻေပၚက ထိန္းခ်ဳပ္စခန္းကေနၿပီးေတာ့ Voyager 1 ရဲ႕ ကင္မရာေလးကို အေနာက္ျပန္လွည့္ၿပီး ကမာၻေျမႀကီးကို ဓာတ္ပံုတစ္ပံုေလာက္ ရိုက္ေစခဲ့ပါတယ္။ ေအာက္ပါစကားေတြကေတာ့ ဒီပံုကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ကားလ္ေစဂန္ ေျပာခဲ့တဲ့ စကားေတြပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ စၾကဝဠာထဲမွာ အစက္ကေလးတစ္စက္သာ ရွိပါလား။

Pale Blue Dot

“အခုလိုအရမ္းေ၀းတဲ့ေနရာက ၾကည့္လုိက္ရင္ ကမာၻဆိုတာ အရမ္းကိုေသးတယ္။ မွိန္ျပျပအျပာေရာင္ အစက္ကေလးတစ္စက္ထက္ မပိုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ေတာ့ အဲ့လိုမဟုတ္ဘူး။ ကြဲျပားတယ္။ ဒီအစက္ကေလးကို ထပ္ၾကည့္လုိက္ပါ။ အဲ့ဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရွိတယ္။ အဲ့ဒါ ကၽြန္ေတာ္တို႔အိပ္ပဲ။ အဲ့ဒါကၽြန္ေတာ္တို႔ပဲ။ အဲ့ဒီအေပၚမွာ…… သင္သိသမွ်လူေတြ၊ သင္ခ်စ္သမွ်လူေတြ၊ သင္ၾကားဖူးသမွ်လူေတြ၊ အကုန္လံုးေနထို္င္ေနၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈနဲ႔ စိတ္ခံစားမႈေတြ၊ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈေတြနဲ႔ ဘာသာတရားေတြ၊ အားလံုးေသာ မုဆိုးနဲ႔သားေကာင္ေတြ၊ အားလံုးေသာ သူရဲေကာင္းေတြနဲ႔ သူရဲေဘာေၾကာင္သူေတြ၊ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုကို တည္ေထာင္သူေတြနဲ႔ ဖ်က္စီးသူေတြ၊ အားလံုးေသာ ဘုရင္နဲ႔ ျပည္သူေတြ၊ အားလံုးေသာ ငယ္ရြယ္တဲ့ ခ်စ္သူစံုတြဲေတြ၊ မိဘေတြ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အျပည့္နဲ႔ ကေလးငယ္ေလးေတြ၊ တီထြင္သူေတြနဲ႔ ရွာေဖြသူေတြ၊ ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပသူေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ၊ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားသူေတြ၊ အာဏာရွင္ေတြ၊ နဲ႔ လူသမုိင္းတစ္ေလွ်ာက္ျဖစ္ျဖစ္သမွ်ေသာ လူေကာင္းေတြနဲ႔ လူဆိုးေတြဟာ ေဟာဒီ စၾက၀ဠာႀကီးထဲက သာမန္ၾကယ္တစ္လံုးကို လွည့္ပတ္ေနတဲ့ အျပာေရာင္ အစက္ကေလးေပၚမွာ ေနထိုင္ၾကတယ္။

ကမာၻဆိုတာဟာ တကယ္က်ယ္ေျပာလွတဲ့ စၾက၀ဠာထဲက အရမ္းကိုေသးငယ္လွတဲ့ ၿဂိဳဟ္ေလးတစ္လံုးပါ။ သင္စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ အာဏာရွင္ေတြနဲ႔ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ၊ သူတို႔ေၾကာင့္က်ခဲ့ရတဲ့ ေသြးေတြ၊ သူတို႔ဟာ သူတို႔ထင္တဲ့အတိုင္း အပိုင္စားရသူေတြ အုပ္စိုးသူေတြေတာ့ ျဖစ္ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ ေဟာ့ဒီ အစက္ကေလးရဲ႕ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းကိုေပါ့။ ေဟာဒီအစက္ကေလးရဲ႕ တစ္စိတ္တစ္ေနရာကေန အျခားတစ္ေနရာကိုသြားၿပီး နယ္ေျမေတြလုတယ္၊ စစ္ေတြတုိက္တယ္။ သူတို႔ရဲ႕ သေဘာထားကြဲလြဲမႈေတြ၊ နားလည္မႈလြဲေတြ၊ တစ္ဦးေပၚတစ္ဦး သတ္ခ်င္ေနတဲ့စိတ္ေတြ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အသားေပးမႈေတြ၊ ဟန္ႀကီးပန္ႀကီးေနမႈေတြ၊ စိတ္ကူးယဥ္ကိုယ့္ကိုယ္ကို အထင္ႀကီးမႈေတြ၊ စၾက၀ဠာထဲမွာ အရမ္းကိုအေရးပါလွၿပီဆိုတဲ့ ထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္မႈေတြ၊ ဒါေတြအားလံုး ေဟာဒီအစက္ကေလးေပၚမွာ အခ်င္းခ်င္း စိန္ေခၚေနၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ၿဂိဳဟ္ေလးဟာ ႀကီးက်ယ္နက္နဲ႔လွတဲ့ စၾက၀ဠာႀကီးထဲမွာ အထီးက်န္လွပါတယ္။ ကမာၻၿဂိဳဟ္ေလးဟာ ထိခုိက္လြယ္တယ္။ ဒီလို က်ယ္၀န္းလွတဲ့ ဟင္းလင္းျပင္ႀကီးထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ရန္က ကယ္တင္ေပးဖို႔ အျခားတစ္ေနရာက ဘယ္သူ႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ရမွာလဲ။

ကမာၻဆိုတာ လက္ရွိသိထားသမွ်ထဲမွာေတာ့ သက္ရွိေတြအတြက္ အျပည့္အ၀ေထာက္ပံ့ေပးႏိုင္တဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ ၿဂိဳဟ္ပါပဲ။ သူတို႔ စၾက၀ဠာအတြင္း ရွာေနၾကတယ္။ သိပ္မေ၀းေတာ့တဲ့အနာဂတ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ ေနထိုင္ရန္ အဆင္ေျပသြားတဲ့ တစ္ေနရာကို ေတြ႕ရွိသြားၿပီပဲထားဦး။ သြားလည္မလား။ ရပါတယ္။ အေျခခ်ေနထိုင္ဖို႔လား။ မေသခ်ာပါ။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္။ ကမာၻၿဂိဳဟ္ေလးကသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေျခစျပဳရာေနရာေလး။ အေမ့အိမ္ေလာက္ ဘယ္အိမ္က သာယာပါ့မလဲ။

နကၡတာယာသိပၸံပညာဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အထင္ႀကီးအေရးပါမႈေတြကို ေလွ်ာ့ခ်ေပးၿပီး စဥ္းစားတတ္ရင္ လူတစ္ေယာက္ကို ယဥ္ေက်းသြားေအာင္ သင္ေပးလိုက္သလိုပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ေဟာဒီဓာတ္ပံုေလးက ေပးလုိက္တဲ့ စဥ္းစားစရာေတြဟာ ေတာင္လိုပံုေနပါတယ္။ ေဟာဒီ ဓာတ္ပံုေလးေလာက္ ဘယ္အရာကမွ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေျခအေနကုိ ရွင္းေအာင္ အသိတရားမေပးဖူးေသးပါဘူး။ ဒိုင္ႏိုေဆာေတြ ကမာၻေပၚမွာ ႏွစ္ေပါင္း သန္း ၂၀၀ ေက်ာ္လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို ေခတ္လူသားေတြစတင္ျဖစ္တည္တာ ႏွစ္ ၅ သိန္းမျပည့္ေသးပါဘူး။ ဘယ္အခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လဲ သူတို႔လို နိဂုန္းခ်ဳပ္သြားမလဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အဓိက တာ၀န္ဟာ လူမ်ိဳးစုတစ္စု၊ သို႔မဟုတ္ ဘာသာတရားတစ္ခုကို ပဲ ထိန္းသိမ္းဖို႔မဟုတ္ပါဘူး။ လူသားမ်ိဳးႏြယ္စုႀကီးတစ္ခုလံုးနဲ႔ ကမာၻၿဂိဳဟ္ေလးကို ထိန္သိမ္းဖို႔ပါပဲေဟာဒီ အျပာေရာင္ အစက္ကေလး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ တစ္ခုတည္းေသာ မိခင္ေျမ။”

ၾကည့္ပါဦး။ဒီလိုစၾက၀ဠာထဲက အရမ္းေသးငယ္ လွတဲ့ အစက္ကေလးေပၚမွာ     ေနထိုင္ၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူသားေတြ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီးမ်ား စၾက၀ဠာႀကီးအေၾကာင္းကို ေလ့လာႏိုင္ေနၾကတာလဲ။ ဘယ္လိုလုပ္မ်ား ၾကယ္စင္စုႀကီးေတြၾကားကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ အာကာသယာဥ္ငယ္ေလးေတြ ပို႔ႏိုင္ေနၾကတာလဲ။

ဒါေတြအကုန္လံုးဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ရာစုႏွစ္အနည္း ငယ္ အတြင္းမွာပဲျဖစ္ပ်က္လာခဲ့တာပါ။တစ္ ဟုန္ထုိုးဆိုသလို လူသားေတြဟာ စၾက၀ဠာႀကီး ထဲကို ေျခဆန္႔လာခဲ့ၾကတာပါ။ အဲ့ဒီမတိုင္ခင္

အထိ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ စၾက၀ဠာႀကီးရဲ႕ ဘယ္မွာ၊ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ရွိေနတယ္ဆိုတာကို စိုးစြန္းမွ မသိေသးပါဘူး။  ေသးငယ္လွတဲ့ စၾက၀ဠာ

ေလး။ ကမာၻဗဟိုျပဳစၾက၀ဠာေလး။ ဒီစၾက၀ဠာအက်ဥ္းခန္းငယ္ေလးထဲကေန ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘယ္လို လြတ္ေျမာက္ လာပါသလဲ။ ဒါဟာ ေခတ္အဆက္ဆက္ရဲ႕ ရွာေဖြသူေတြ၊ ေလ့လာသူေတြ၊ စူးစမ္းသူေတြရဲ႕ ႀကိဳးစားအား ထုတ္မႈေတြေၾကာင့္ပါ။ သူတို႔ကို နာမ္စားတစ္ခုနဲ႔ ေခၚႏိုင္တယ္။ သိပၸံပညာရွင္မ်ား။ သူတို႔ရဲ႕ ရင္ဘက္ထဲ အသည္းႏွလံုးထဲမွာ အလြန္ရိုးရွင္းတဲ့ အေျခခံစည္းမ်ဥ္း ၅ ခုရွိပါတယ္။

၁ ။ အႀကီးအကဲမ်ားကို ေမးခြန္းထုတ္ပါ။
(တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေျပာလုိက္ရံုနဲ႕ အဲ့ဒီအခ်က္ဟာ မမွန္ႏိုင္ပါဘူး။ ဘုရားအပါအ၀င္ေပါ့။)

၂ ။ မိမိကိုယ္တိုင္ စဥ္းစားပါ။

၃ ။ မိမိကိုယ္ကို ေမးခြန္းထုတ္ပါ။
(ခင္ဗ်ားစိတ္ေက်နပ္တာနဲ႔ပဲ အဲ့ဒီအခ်က္တစ္ခ်က္ကို မွန္ၿပီလို႔ မယံုလိုက္ပါနဲ႔။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ယံုၾကည္မႈဟာ         အမွန္မဟုတ္ပါဘူး။)

၄ ။ လက္ေတြ႕စမ္းသပ္မႈ၊ ေလ့လာေတြ႕ရွိမႈေတြကရတဲ့ သက္ေသေတြက တစ္ဆင့္ စဥ္းစားဆင္ျခင္ပါ။
(တစ္ကယ္လုိ႔ ကိုယ္အႏွစ္သက္ဆံုးျဖစ္ေနတဲ့ အခ်က္ဟာ စမ္းသပ္ခ်က္တစ္ခုမွာ

မွားယြင္းသြားသလား။      ဒါဆို အဲ့ဒီအခ်က္ကို လက္လႊတ္လိုက္ပါေတာ့။ သက္ေသတစ္ခုက ေခၚေဆာင္သြားတဲ့ ေနရာမွန္သမွ်ကို      လုိက္သြားပါ။)

အားလံုးထဲက အေရးအႀကီးဆံုး အခ်က္ကေတာ့

၅ ။ စိတ္ထဲမွာ မွတ္ထားပါ။ သင္ဟာမွားေနႏိုင္တယ္ဆိုတာ။

dara brian copyအေတာ္ဆံုး၊ အႀကီးက်ယ္ဆံုး သိပၸံပညာရွင္ေတြ။ နယူတန္၊ အိုင္းစတုိင္း၊ ဖာရာေဒး၊ တက္စ္လာ၊ အျခား သမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္ သိပၸံပညာရွင္ေတြ အကုန္လံုး။ သူတို႔အားလံုးဟာလဲ တစ္စုတစ္ခုမွာေတာ့ မွားခဲ့ၾက တယ္။ အမွားေတြ လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ပုထုစဥ္လူသားေတြေလ။

တကယ္ေတာ့ သိပၸံပညာဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ သဘာ၀ႀကီးအၾကား နားလည္မႈေတြမလြဲေအာင္

ခ်ိတ္ဆက္ ေပးထားတဲ့ ေပါင္းကူးတံတားပါပဲ။ စၾက၀ဠာႀကီးဟာ ေမွာင္မိုက္ေနတယ္။ အစက္က ေလးအခ်ိဳ႕က ဟိုတစ္ကြက္ဒီတစ္ကြက္နဲ႔။ၾကယ္ေတြ ရဲ႕အကြာအေ၀းေတြကိုတိုင္းတာ၊ ကမာၻႀကီးရဲ႕ သက္တမ္းကိုတြက္ခ်က္တာ၊သက္ရွိေတြ ဘယ္လိုစ ျဖစ္သလဲ စူးစမ္းတာ။ ဒါေတြလုပ္လိုက္ေတာ့ေကာ ဘာေတြထူးသြား သလဲ။ ေကာင္းၿပီ။ ဒီအခ်က္ဟာ ခင္ဗ်ားေနခ်င္စိတ္ရွိတဲ့စၾက၀ဠာရဲ႕ အရြယ္အစား အေပၚမွာ မူတည္လိမ့္မယ္။ အခ်ိဳ႕ဟာ စၾက၀ဠာ ေသးေသးေလးထဲမွာပဲ ေနခ်င္ၾကတယ္။ အဆင္ေျပ ပါတယ္။ နားလည္ေပးလို႔ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အႀကီးႀကီးထဲမွာ ေနခ်င္တယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီအခ်က္ကိုစိတ္ထဲအသည္းႏွလံုးထဲသြင္းလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာမ်ားဆိုရင္ေလ….ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေလထဲကို ေျမာက္ေနသလိုပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ဒီလို ခံစားမိတိုင္း ကုိယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ေမးမိပါတယ္။ ဒါဟာ တစ္ကယ္ျဖစ္ ေနတာလား။ ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းထဲမွာပဲျဖစ္ေနတာလား။ ထားပါေတာ့။ တစ္ကယ္အေရးပါတာကေတာ့ အမွန္တရားပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ စိတ္ကူး စိတ္သန္းေတြဟာ သဘာ၀တရားႀကီးရဲ႕ ဆန္းၾကယ္မႈေတြနဲ႔ ယွဥ္လိုက္ရင္ ပမႊား ေလးပါ။

မ်က္စိ၊ နား၊ စဥ္းစားတတ္တဲ့ဦးေႏွာက္ စတဲ့အရာေတြပိုင္ဆိုင္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူသားေတြဟာ ေခတ္အဆက္ဆက္ အတိတ္ကိုျပန္လည္ေတြးေတာ့ စဥ္းစားတတ္တဲ့အက်င့္ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘယ္ကစျဖစ္လာသလဲ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘယ္ကလာသလဲ စသျဖင့္ ပေဟဋိမ်ားစြာကို ေမးေလ့ရွိပါတယ္။ ၾကယ္ေတြဆိုတာကေကာ ဘာေတြလဲ။ ၾကယ္ေတြကိုဘာေတြနဲ႔ျပဳလုပ္ထားသလဲ။ အားလံုးထင္သလို ၾကယ္ေတြဆုိတာ မီးလံုးႀကီးတစ္လံုးသက္သက္ပဲလား။ သူက အပူေပးတဲ့အျပင္ အျခားဘာေတြလုပ္ေပးႏိုင္ေသးလဲ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူသားေတြဆိုတာ အရမ္းကို စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းတဲ့ ရုပ္နာမ္ေတြပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ အရမ္းလွပတဲ့ စိတ္ကူးစိတ္သမ္းေတြရွိတယ္။ အိပ္မက္ေတြရွိတယ္။ အဲ့ဒီလိုပဲ အရမ္းအရုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္တဲ့ စိတ္ကူးေတြ၊ အိပ္မက္ေတြကိုလဲ ပိုင္ဆိုင္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္၊ ခင္ဗ်ား၊ နဲ႔ က်န္တဲ့ကမာၻေပၚက သက္ရွိေတြအားလံုးဟာ တကယ္ေတာ့ အရမ္းကိုအႏိႈင္းမဲ့ပါတယ္။ က်ယ္ေျပာလွတဲ့စၾက၀ဠာႀကီးထဲက သာမန္ၾကယ္တစ္လံုးကိုလွည့္ပတ္ေနတဲ့ ၿဂိဳဟ္ေသးေသးေလးတစ္လံုးေပၚမွာ အတူတူလာၿပီး ျဖစ္တည္ေနၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ စၾက၀ဠာထဲက အျပာေရာင္အစက္ကေလးေပၚမွာ အတူတူတည္ရွိေနတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ကူးယဥ္လြန္းတယ္ပဲေျပာေျပာဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး ဒီအခ်က္ကို စိတ္ထဲမွာ ႏွလံုးသြင္းထားႏိုင္မယ္ဆိုရင္၊ ကမာၻၿဂိဳဟ္နဲ႔ သဘာ၀တရားႀကီးကို စိတ္၀င္စားၿပီးျမတ္ႏိုးၾကမယ္ဆိုရင္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ အခုလိုျဖစ္တည္ရာမ်ိဳးဆက္တစ္ေလွ်ာက္မွာ အမ်ားႀကီးေကာင္းက်ိဳးေပးႏိုင္တဲ့ အဆက္ကေလးတစ္ခုျဖစ္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ေတြအတြက္ အရမ္းကို အက်ိဳးျပဳေပးတဲ့ ကြင္းဆက္ေလးတစ္ခုအျဖစ္ သူတို႔မွတ္ယူေပးၾကပါလိမ့္မယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ရွာေဖြမႈေတြကိုဆက္လက္ျပဳလုပ္ေပးၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ကၽြန္ေတာ္တို႔ေရွ႕က ရွာေဖြစူးစမ္းသူေတြကိုျမင္သလိုမ်ိဳး သူတို႔လဲကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ျမင္လာပါလိမ့္မယ္။ စတီဗင္ေဟာ့ကင္းေျပာသလိုပါပဲ။ ၿဂိဳဟ္ေသးေသးေလးေပၚက အဆင့္ျမင့္ေမ်ာက္မ်ိဳးႏြယ္စုတစ္စုပဲျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ စၾက၀ဠာႀကီးအေၾကာင္းကိုစူးစမ္းေလ့လာေနၾကပါၿပီ။ ဒီအခ်က္ဟာ ဘယ္ေလာက္အားရဖို႔ေကာင္းလိုက္သလဲ။ အခုခ်ိန္ထိ စိတ္ကူးေတာင္မယဥ္ဖူးေသးေအာင္ ဆန္းၾကယ္လွတဲ့စၾက၀ဠာႀကီးအေၾကာင္းကို ဆက္လက္ရွာေဖြ စူးစမ္းၾကမယ္ေလ။

ကၽြန္ေတာ္ အဲ့ဒီေမွာင္မိုက္ေနတဲ့ ေနရာေတြမွာ ဘာေတြရွိလဲ သိခ်င္တယ္။ Big Bang မတိုင္ခင္ ဘာေတြ   ျဖစ္ခဲ့လဲ သိခ်င္တယ္။ စၾက၀ဠာႀကီးရဲ႕ အစြန္းတစ္ဖက္မွာ ဘာေတြရွိလဲ သိခ်င္တယ္။ သက္ရွိေတြ ဘယ္လို စျဖစ္ခဲ့လဲ သိခ်င္တယ္။ စၾက၀ဠာႀကီးရဲ႕ အျခားတစ္ေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို သက္ရွိေတြ ရွိေသးသလား သိခ်င္တယ္။ ရွိရင္လဲ ျမင္ဖူးခ်င္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူူသားေတြရဲ႕ ဘိုးေဘးဘီဘင္ေတြကို သိခ်င္တယ္။ သူတို႔အကုန္လံုးကို သိခ်င္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီမ်ိဳးဆက္ေတြရဲ႕ ၾကားမွာ ေကာင္းက်ိဳးေပးတဲ့ ခိုင္မာတဲ့ အခ်ိတ္ အဆက္ေလးတစ္ခုျဖစ္ခ်င္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေနာင္လာမယ့္ မ်ိဳးဆက္ေလးေတြကို ကာကြယ္ေပးခ်င္တယ္။ ေကာင္းက်ိဳးေပးခ်င္တယ္။

ကၽြန္ေတာ္……. သိပၸံပညာရွင္ႀကီးျဖစ္ခ်င္တယ္။

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s